İnflamatuar barsak hastalığında remisyonun indüksiyonu ve bakımı için diyet müdahaleleri. - Kocaeli Firma Rehberi | ücretsiz firma ekle

İnflamatuar barsak hastalığında remisyonun indüksiyonu ve bakımı için diyet müdahaleleri.

İnflamatuar barsak hastalığında remisyonun indüksiyonu ve bakımı için diyet müdahaleleri.

 



 


ARKA FON:
Crohn hastalığı (CD) ve ülseratif kolitten (UC) oluşan enflamatuar barsak hastalığı (IBD), kronik mukozal inflamasyon, sık hastaneye yatış, olumsuz sağlık ekonomisi ve tehlikeye giren yaşam kalitesi ile karakterizedir. IBD aktivitesini etkilemek için diyet varsayımı yapılmıştır.


AMAÇ:
Diyet müdahalelerinin IBD sonuçları üzerindeki etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmek.


ARAMA YÖNTEMLERİ:
Cochrane IBD Group İhtisas Sicili, CENTRAL, MEDLINE, Embase, Bilim Ağı, Clinicaltrials.gov ve WHO ICTRP’nin kuruluşundan 31 Ocak 2019 tarihine kadar arama yaptık. Ayrıca dahil edilen çalışmaların referans listelerini, ilgili incelemeleri ve kılavuzları taradık.


SEÇİM KRİTERLERİ:
IBD’li katılımcılarda diyet manipülasyonlarının diğer diyetlerle etkilerini karşılaştıran randomize kontrollü çalışmalar (RKÇ) dahil ettik. Yalnızca enteral nütrisyon, oral nütrisyon desteği, tıbbi gıdalar, probiyotikler ve parenteral nütrisyona odaklanan çalışmalar hariç tutulmuştur.


VERİLERİN TOPLANMASI VE ANALİZİ:
İki inceleme yazarı bağımsız olarak çalışma seçimi yaptı, verileri çıkardı ve önyargı aracı riskini kullanarak önyargıyı değerlendirdi. Mümkün olan yerlerde rastgele etkiler modeli kullanarak meta-analizler yaptık ve üçlü sonuçlar için risk oranını (RR) ve karşılık gelen% 95 güven aralığını (CI) hesapladık. GRADE kullanarak kanıtların kesinliğini değerlendirdik.


ANA SONUÇLAR:
İnceleme, 1878 katılımcı ile 18 RKÇ içermektedir. Çalışmalar aktif CD (altı çalışma), etkin olmayan CD (yedi çalışma), aktif UC (bir çalışma) ve etkin olmayan UC (dört çalışma) için farklı diyet müdahalelerini değerlendirdi. Diyet müdahaleleri ya düşük miktarlarda tüketimi ya da IBD semptomlarını tetiklediği bilinen bir ya da daha fazla yiyecek grubunun tamamen dışlanmasını gerektiriyordu. Müdahaleler ve kontrol diyetleri çeşitlilik gösterdiğinden, veri havuzu için sınırlı bir alan vardı. Çalışmalar çoğunlukla yetersizdi. On dört çalışma yüksek yanlılık riski olarak değerlendirildi. Diğer çalışmalar belirsiz önyargı riski olarak değerlendirilmiştir. Yüksek lifli, düşük rafine karbonhidratlar, düşük mikropartikül diyeti, düşük kalsiyumlu diyet, semptomlara dayalı diyet ve çok kısıtlı organik diyetin aktif CD’deki klinik remisyona etkisi belirsizdir. 4 haftada, remisyon şu durumlarda indüklendi: Düşük rafine karbonhidrat diyet grubundaki katılımcıların% 100’ü (4/4), kontrol grubundaki katılımcıların% 0’ına (0/3) kıyasla (RR 7.20,% 95 CI 0.53 – 97.83; 7 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesin delil). 16 haftada, düşük mikropartikül diyetindeki katılımcıların% 44’ü (23/52), kontrol grubu katılımcılarının% 25’i (13/51) (RR 3,13,% 95 CI 0,22 ila 43,84; 103 katılımcı; 2 çalışmalar; I² =% 73; çok düşük kesinlikte kanıtlar). Semptom rehberli diyet grubundaki katılımcıların yüzde ellisi (16/32), kontrol grubu katılımcılarının (0/19) kontrol grubundakilerin% 0’ına (0/19) kıyasla (RR 20.00,% 95 CI 1.27 ila 315.40; 51 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesinlikte kanıtlar) (takip belirsiz). 24 hafta sonra Çok kısıtlı organik diyete katılanların% 50’si (4/8), kontrol grubundaki katılımcıların% 50’sine (5/10) kıyasla RAS 1.00,% 95 CI 0.39 ila 2.53; 18 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesinlikte kanıtlar). 16 haftada, düşük kalsiyum diyetinden sonra% 37 (16/43) katılımcı kontrol grubunda (RR 1.24,% 95 CI 0.67 ila 2.29; 83 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesinlikte kanıtlar). Düşük rafine edilmiş karbonhidrat diyetlerinin, semptom kılavuzlu diyetlerin ve düşük kırmızı işlenmiş et diyetlerinin aktif olmayan CD’deki nüks üzerindeki etkisi belirsizdir. 12 ila 24 ayda düşük rafine karbonhidrat diyetine katılan katılımcıların% 67’si (176/264) kontrol grubunda (RR 1.04,% 95 CI 0.87 ila 1.25; 567 katılımcı; 3 çalışma) ; ² =% 35; düşük kesin kanıt. 6 ila 24 ayda Semptom rehberliğinde diyet grubundaki katılımcıların% 48’i (24/50) kontrol diyetindeki (RR 0.53,% 95 CI 0.28-1.01; 98 katılımcı; 2 çalışma; I² =% 83 (40/48) katılımcıya kıyasla tekrarladı. % 54; düşük kesin kanıt. 48 haftada, düşük kırmızı ve işlenmiş et diyet grubundaki katılımcıların% 66’sı (63/96), kontrol grubunun% 63’üne (75/118) (RR 1.03,% 95 CI 0.85 ila 1.26; 214 katılımcı; 1 çalışma; düşük kesin kanıt. 12 ayda, düşük disakaritler / taneler / doymuş yağlar / kırmızı ve işlenmiş etten oluşan bir dışlama diyetindeki katılımcıların% 0’ı (0/16), kontrol grubundaki (% 10/38) kontrol grubundaki katılımcıların% 26’sına (10/38) göre klinik nüks yaşadı. RR 0.11,% 95 CI 0.01 ila 1.76; 54 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesin kanıtlar) Aktif semptomlar içeren bir diyetin aktif UC’deki klinik remisyon üzerindeki etkisi belirsizdir. Altı haftada, semptom rehberli diyet katılımcılarının% 36’sı (4/11) normal diyet katılımcılarının% 0’ı (0/10) (RR 8.25,% 95 CI 0.50 ila 136.33; 21 katılımcı; 1 çalışma; kesin olmayan kanıtlar) Alberta bazlı anti-enflamatuar diyetin, Carrageenan içermeyen diyetin veya sütsüz diyetin inaktif UC’deki nüks oranları üzerine etkisi kesin değildir. 6 ayda, Alberta bazlı anti-enflamatuar diyet grubundaki katılımcıların% 36’sı (5/14) kontrol grubundaki katılımcıların% 29’una (4/14) nazaran tekrarladı (RR 1.25,% 95 CI 0.42 ila 3.70; 28 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesin kanıt. Kontrol grubundaki katılımcıların% 60’ına (3/5), kontrol grubundaki katılımcıların% 60’ına (3/5) göre kontrol grubundaki katılımcıların% 30’u (3/10) tekrarlanmıştır (RR 0.50,% 95 CI 0.15 ila 1.64; 15 katılımcı; 1 çalışma; çok düşük kesin kanıt.

 

 

Yazar bilgileri
Sindirim Hastalıkları Anabilim Dalı, Kaliforniya Los Angeles Üniversitesi,

100 UCLA Medical Plaza, Suite 345, Los Angeles, Kaliforniya, ABD, 90095.